H ''Παλαιά Δια8ήκη'' της Audi

[Legend]

Πάρτε μια ιδέα για την ιστορία της Auto Union μεταφρασμένη από αυτόματο μεταφραστη (συγχωρήστε με για τυχόν λά8η, 8α επεξεργαστούν εν καιρώ). Το 8έμα είναι ότι αυτά τα δεδομένα μαζεύτηκαν με πολύ κόπο και διατί8ενται στα μέλη του Audi Sport Club στα ελληνικά. Τα μοναδικα ελληνικά κείμενα αν ανατρέξετε στις μηχανές αναζήτησης είναι 1...

 

AUTO UNION

 

Η AUTO UNION ήταν μια κοινοπραξία τεσσάρων γερμανικά αυτοκινητιστικών κατασκευαστών, που καθιερώθηκαν το 1932 σε Zwickau, Σαξωνία, κατά τη διάρκεια της μεγάλης οικονομικής κρίσης.

Το εμπορικό σήμα της AUTO UNION ήταν ένα σύμβολο τεσσάρων επικαλύπτομενων δαχτυλιδιών, που συμβολίζουν τις τέσσερις επιχειρήσεις μελών (και οι τέσσερις σε μια γραμμή, σε μία προσπάθεια να αποφευχθεί η σύγχυση με τα 5 ολυμπιακά δαχτυλίδια).Τα εμπορικά σήματα και τα ονόματα επιχείρησης των επιχειρήσεων μελών - Horch, Audi, DKW και Wanderer - συνεχίστηκε το λογότυπο τεσσάρων δαχτυλιδιών χρησιμοποιήθηκε μόνο στον αγώνα. Το λογότυπο τεσσάρων δαχτυλιδιών της AUTO UNION είναι ακόμα ένα εμπορικό σήμα, και τώρα χρησιμοποιημένος από Audi. Συνέχισαν να εμπορεύονται με το εμπορικό σήμα της DKW μέχρι το 1964 (δίχρονες μηχανές).

 

Είναι καλύτερα γνωστή για τη συναγωνιμένη ομάδα του (Auto - Union Rennabteilung, που Βρίσκεται στο Zwickau), η οποία ήταν ο κύριος αντίπαλος Mercedes - Benz στη δεκαετία του '30 στον Αγώνα μηχανών Grand Prix. Τα ασημένια βέλη αυτών των δύο ομάδων εξουσίασαν όχι μόνο το αυτοκίνητο της δεκαετίας του '30 συναγωνιζόμενα, αλλά είχαν θέσει τις αρχές που θα διαρκούσαν στις επόμενες δεκαετίες . Παραδείγματος χάριν, πήρε Grand Prix F1 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80 για να φθάσει πάλι στα επίπεδα δύναμης αυτών των αυτοκινήτων.

 

Τα αγωνιστικά αυτοκίνητα της AUTO UNION

Αυτόματο αυτοκίνητο Hillclimb τύπων C/D ένωσης σημειώστε τις διπλές οπίσθιες ρόδες σε κάθε πλευρά

Τα αυτόματα αυτοκίνητα φυλών ένωσης σχεδιάστηκαν από το διάσημο μηχανικό Ferdinard Porsche βασίστηκαν σε ένα προηγούμενο σχέδιο που είχε κάνει χρησιμοποιώντας το α μέσος-μηχανοκίνητο σχεδιάγραμμα παρόμοιο με το διάσημο 1923 benz Tropfenwagen, ή αεροδυναμικό σχέδιο "δακρύων". (Ότι το μοναδικό αυτοκίνητο χτίστηκε υπό την καθοδήγηση Ανώτατο Wagner, το οποίο ήταν τώρα Daimler-Benz, και συναγωνίστηκε από το συνεργάτη τρεχουσών επιχειρήσεών του, Θ*Αδολφ Rosenberger.)

Τα μέσος-μηχανοκίνητα αυτοκίνητα, όπου οι οδηγοί κάθισαν μπροστά από τις μηχανές, ήταν ασυνήθιστα διάρκεσε 30 έτη μέχρι αυτήν την έννοια, που έγινε διάσημη σε αυτά τα αυτοκίνητα, έγινε γενικά υιοθετημένο στον αγώνα μηχανών. Αυτό ήταν συνήθως επειδή τα αυτοκίνητα ειπώθηκαν είναι δύσκολο να κυριαρχηθούν, το οποίο ήταν εν μέρει λόγω οπίσθιο τμήμα αξόνων ταλάντευσης σχέδιο αναστολής που υιοθετείται αρχικά κοντά Φέρντιναρντ Πορσε (σχετικά που προωθείται φήμης για την ημέρα του, είναι τώρα εντελώς ξεπερασμένο λόγω των πολλών προβλημάτων του), αν και άλλοι παράγοντες (όπως η απλή άγνοια με τα πολύ διαφορετικά διαχειριζόμενα χαρακτηριστικά) περιλήφθηκαν επίσης στη δημιουργία εκείνης της.

 

Κάλυψη του περιοδικού δρόμων & διαδρομής που παρουσιάζει AUTO UNION μηχανή τυπου V16 στα πλαίσια

Τα αυτοκίνητα χρησιμοποιούμενα supercharged μηχανές που παρήγαγαν τελικά σχεδόν 550 ιπποδύναμη (που συνέβαλε επίσης προς τις διαχειριζόμενες δυσκολίες, δεδομένου ότι προήγαγε oversteer που τα αυτοκίνητα είχαν ήδη στην αφθονία). Η μηχανή ήταν αρχικά V16 μηχανή ότι η Porsche είχε αρχίσει να σχεδιάσει νωρίτερα όταν, αρχικός το 1938, η μέγιστη μετατόπιση μηχανών για τα αυτοκίνητα Grand Prix περιορίστηκε σε 3 λίτρα για τις ανθισμένες μηχανές, έγινε α V12. Σχεδιάστηκε αρχικά στις προδιαγραφές 6 λίτρων, αλλά θα άρχιζε στο bhp 4.360 CC και 295. Είχε δύο φραγμούς κυλίνδρων, έκλινε διαγωνίως 45 βαθμών, με έναν ενιαίο υπερυψωμένο άξονα να ενεργοποιήσει και τις 32 βαλβίδες. Η μηχανή σχεδιάστηκε για να παρέχει τη βέλτιστη ροπή με τις χαμηλές ταχύτητες μηχανών (Ο Bernd Rosemeyer οδήγησε αργότερα ένα γύρω από Το Nόrburgring σε ένα ενιαίο εργαλείο, για να αποδείξει τη μηχανή ήταν αρκετά εύκαμπτο να το κάνεϊ)

Η αναστολή θα ήταν όλος-ανεξάρτητη αλλά, αντίθετα από τη Mercedes, θα χρησιμοποιούσε τον παράλληλο σύροντας όπλα και torsion φραγμοί στο μέτωπο, ενώ στο οπίσθιο τμήμα χρησιμοποίησε αρχικά την ταλάντευση μισό-άξονες και ένα εγκάρσιο ελατήριο φύλλων, τα τελευταία που αντικαθίστανται τελικά από torsion τους φραγμούς, με όπλα ακτίνας που προστίθενται για να απορροφήσουν ροπή. Για το αυτοκίνητο 3-λίτρου V12, η οπίσθια αναστολή θα αντικαθίστατο με το α η αναστολή de Dion, μετά από το μόλυβδο του Mercedes-benz αλλά αυτό ήταν πάρα πολύ αργά για να κάνει τίποτα για τη φήμη που τα αυτοκίνητα είχαν κερδίσει.

Η δεξαμενή καυσίμων βρέθηκε στο κέντρο του αυτοκινήτου, άμεσα πίσω από τον οδηγό (που θα τοποθετούταν καλά προς το μέτωπο), έτσι ώστε η μπροστινός-οπίσθια διανομή βάρους του αυτοκινήτου θα παρέμενε αμετάβλητη καθώς τα καύσιμα χρησιμοποιήθηκαν - η ακριβής ίδια θέση που χρησιμοποιήθηκε στα σύγχρονα αγωνιστικά αυτοκίνητα ανοικτός-ροδών, και για τον ίδιο λόγο. Οι σωλήνες πλαισίων χρησιμοποιήθηκαν αρχικά ως μεταφορείς ύδατος από το θερμαντικό σώμα στη μηχανή, αλλά αυτό εγκαταλείφθηκε τελικά μετά από τους συχνά αναπηδημένες μικρές διαρροές.

Πολύς έχει γραφτεί για τα δύσκολα διαχειριζόμενα χαρακτηριστικά αυτού του αυτοκινήτου, αλλά η τεράστιες δύναμη και η επιτάχυνσή της ήταν αναμφισβήτητες - ένας οδηγός μπόρεσε να προκαλέσει wheelspin πάνω από 100 mph! Ένας εξειδικευμένος ο λόφος που αναρριχείται στην έκδοση του αυτοκινήτου, που εξοπλίστηκε με τις διπλές οπίσθιες ρόδες σε κάθε πλευρά για να παρέχει την έλξη που απαιτήθηκε για να μεταφέρει αυτήν την δύναμη, χτίστηκε.

 

AUTO UNION D-Type

Η πρόσθετη εργασία απαιτήθηκε στη συμπεριφορά στριμώγματος του αυτοκινήτου η επιτάχυνση από μια γωνία θα ανάγκαζε την εσωτερική οπίσθια ρόδα για να περιστρέψει εξαγριωμένα. Αυτό μειώθηκε πολύ με την χρήση του α Καινοτομία της Porsche πορθμείων, α ZF κατασκευασμένος περιορισμένο διαφορικό ολίσθησησ, που εισάγεται στο τέλος της εποχής του 1935. Το σώμα υποβλήθηκε στην επίμονη δοκιμή στη σήραγγα αέρα του γερμανικού ιδρύματος για την αεροδυναμική.

Αποτελέσματα αγώνα

Αυτό το τμήμα περιλαμβάνει μόνο τα αποτελέσματα του δεύτερου ή καλύτερου.

Ο κατάλογος οδηγών για την αρχική εποχή του 1934 διευθύνθηκε κοντά Hans Stuckκέρδισε Γερμανικά, Ελβετός και Τσεχικές φυλές Grand Prix (καθώς επίσης και δεύτερος λήξης Ιταλικά και Οι μεγάλοι Prix Eifel), μαζί με κερδίζουν σε διάφορες φυλές λόφος-ανάβασης, που γίνονται ευρωπαϊκός πρωτοπόρος βουνών. (Υπήρξε αριθ. Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα για τις φυλές κυκλωμάτων ότι έτος, ή θα είχε κερδίσει αυτό επίσης.) Τοποθετημένο Momberger δευτερόλεπτο Αυγούστου στα ελβετικά Grand Prix.

Το 1935, η μηχανή είχε διευρυνθεί σε πέντε λίτρα μετατοπίσεων, παράγοντας το bhp 370. Το Achille Varzi προσχώρησε στην ομάδα και κέρδισε Θ*Γρανδ Prix της Τυνησίας και Coppa Acerbo (μαζί με την τοποθέτηση το δεύτερου Θ*Γρανδ Prix της Τρίπολησ). Κολλημένος κερδισμένος τα ιταλικά Grand Prix (μαζί με το δεύτερο στα γερμανικά Grand Prix), συν τη συνηθισμένη συλλογή λόφος-ανάβασής του κερδίζει, παίρνοντας πάλι το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα βουνών. Η νέα αίσθηση, Ο Bernd Rosemeyer, κέρδισε τα τσεχικά Grand Prix (και διαχειρίστηκε ένα δευτερόλεπτο στα Grand Prix Eifel και το Coppa Acerbo).

Για το 1936, η μηχανή είχε αυξηθεί στα πλήρη 6 λίτρα, και παρήγε τώρα το bhp 520 στα χέρια Rosemeyer και δικών του οι συμπαίκτες, ο αυτόματος τύπος γ ένωσης εξουσίασαν τον κόσμο αγώνα. Το Rosemeyer κέρδισε τους γερμανικών, ελβετικών και ιταλικών μεγάλους Prix και το Coppa Acerbo (καθώς επίσης και δεύτερα Eifel, Ουγγρικά Grand Prix). Στέφθηκε Ο ευρωπαϊκός πρωτοπόρος (η αυτόματη ένωση μόνη κερδίζει του πρωταθλήματος του οδηγού), και για το καλό μέτρο πήρε επίσης το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα βουνών. Το Varzi κέρδισε τα Grand Prix της Τρίπολης (και πήρε το δευτερόλεπτο Μονακό, Μιλάνο και ελβετικοί μεγάλοι Prix). Κολλημένος τοποθετημένος δεύτερος στην Τρίπολη και τους γερμανικούς μεγάλους Prix, και Ο Ernst βον Delius διάρκεσε το δευτερόλεπτο στο Coppa Acerbo.

Το 1937, το αυτοκίνητο ήταν βασικά αμετάβλητο και έκανε εκπληκτικά καλά ενάντια στο νέο Mercedes-benz W125, που κερδίζει 5 φυλές στα 7 του Mercedes-benz. Το Rosemeyer πήρε το Eifel και Μεγάλοι Prix, το Coppa Acerbo Donington, και Φλυτζάνι Vanderbilt (και καλά ως δεύτερο στα Grand Prix της Τρίπολης). Ο Rudolf Hasse κέρδισε Βελγικά Grand Prix (κολλημένος τοποθετημένος δεύτερος). βον Delius διαχειρίστηκε το δευτερόλεπτο Grand Prix Avus.

Εκτός από το νέο τύπο 3-λίτρου, το 1938 έφερε άλλες προκλήσεις, κυρίως ο θάνατος Rosemeyer νωρίς στο έτος, σε μία προσπάθεια αρχείο ταχύτητας εδάφουσ. Ο φημισμένος Το Tazio Nuvolari προσχώρησε στην ομάδα, και κέρδισε τους ιταλικά και Donington μεγάλους Prix, σε αυτό που ήταν ειδάλλως ένα λεπτό έτος για την ομάδα, εκτός από ακόμα ένα ευρωπαϊκό πρωτάθλημα βουνών για κολλημένος.

Το 1939, ως πολεμικά σύννεφα που μαζεύτηκαν πέρα από την Ευρώπη, Nuvolari κέρδισε Γιουγκοσλαβικά Grand Prix σε Βελιγράδι (με μια δεύτερη θέση στο Eifel). Hermann Σελ. μόller κέρδισε Γαλλικά Grand Prix (και πήρε το δευτερόλεπτο στα γερμανικά Grand Prix). Το Hasse διαχειρίστηκε μια δεύτερη θέση στα βελγικά Grand Prix, και George Meier το δευτερόλεπτο στους Γάλλους.

 

Συνέπειες

1938 τύπος C/D αυτόματος-ένωσης V16 που σώζεται από να κοπεί επάνω για το μέταλλο απορρίματος.

Σχεδόν όλα τα αρχικά αυτοκίνητα φυλών χάθηκαν κατά τη διάρκεια ή μετά από του παγκόσμιου πολέμου ΙΙ μετά από τον πόλεμο, δεδομένου ότι η Auto Union βασίστηκε σε Zwickau, το οποίο ήταν στην Ανατολική Γερμανία, αυτό συνέβαλε στο πρόβλημα. Ένα από τα αυτοκίνητα παρουσιάστηκε στη Μόσχα για να μελετήσει την τεχνολογία του. Το 1976 το αυτοκίνητο ήταν Εργοστάσιο ZIL στη Μόσχα και σχεδιασμένος για να κοπεί επάνω για το μέταλλο απορρίματος. Το Victor Kulbergs, Πρόεδρος της παλαιάς αυτοκινητικής λέσχης της Λετονίας, τον έφερε στη Ρήγα και το 1997 αποκαταστάθηκε πλήρως και επανοικοδομήθηκε από Crostwaite & Gardiner στην Αγγλία. Είναι τώρα στην επίδειξη στο μουσείο μηχανών της Ρήγας (Rīgas motormuzejs).

Το Audi έχει επανοικοδομήσει μερικά αυτοκίνητα που βασίζονται πρόσφατα στην παραμονή μέρη, σχέδια και γνώση. Ένας λόφος που αναρριχείται στην έκδοση επανοικοδομήθηκε πρόσφατα από το εργοστάσιο Audi, και περιόδευσε το σημαντικότερο αυτοκίνητο παρουσιάζει, οδηγημένος κοντά Hans Stuck νεώτεροσ, γιος του αρχικού οδηγού hans Stuck, και ενός μακροπρόθεσμου οδηγού φυλών Audi ο ίδιος.

Η Auto Union μετά από τον παγκόσμιο πόλεμο ΙΙ

Προπολεμικός ανταγωνιστής της αυτόματης ένωσης Το δαημλερ-ψενζ έγινε ιδιοκτήτες για μια χρονική περίοδο. Η VOLKSWAGEN αγόρασε έπειτα την αυτόματη ένωση και, όταν πήραν τον έλεγχο το 1964, το όνομα Au έπεσαν και μόνο Το εμπορικό σήμα Audi χρησιμοποιήθηκε για να δείξει τα αυτοκίνητα που κατασκευάστηκαν από την Igolstadt - βασισμένη επιχείρηση. Το επίσημο όνομα ήταν ακόμα "Audi NSU Auto-Union AG", το οποίο κόνταιναν απλά "Audi AG" σε 1985,

 

Auto Union κλώνοι

Το 1947, Automobiltechnisches βόro (ATB) δημιούργησε το Typ 650 τύπος δύο δρομέας στην Δυτική Γερμανια, χρησιμοποιώντας τα ταλέντα του σχεδιαστή Otto Seidan πλαισίων και του σχεδιαστή Walther TR 5$αger μηχανών (και οι δύο προηγούμενοι αυτόματοι υπάλληλοι ένωσης), μαζί με ανταλλακτικοντα αυτόματα ένωσης. Σαν Awtowelo, εξετάστηκε επιτυχώς αλλά δεν συναγωνίστηκε ποτέ, και εμοίασε με τον τύπο Δ. (είναι ένα Typ 650 στην επίδειξη στο χαρακτηρισμένο μουσείο αυτόματο τύπο ε ένωσης Donington.)

 

Περαιτέρω έρευνα:

• Cameron C. Earl, Investigation into the Development of German Grand Prix Racing Cars Between 1934 and 1939, (HMSO, London, 1948; re-printed 1996) This is the definitive technical reference on these cars (albeit now hard to find)

• Cyril Posthumus, The 16-cylinder G.P. Auto Union (Profile Publications, Leatherhead, 1967)

• Ian Bamsey, Auto Union V16 Supercharged: A Technical Appraisal (Foulis, Yeovil, 1990)

• Leif Snellman, "The Early Auto Unions, From P-Wagen to A-type", at 8W.forix.com

• Holger Merten, "Auto Union--The History of the AU Racing Department, a Tryptych of Essays on the Saxonian Marque's Racing Exploits", at 8W.forix.com

• Jeroen Bruintjes, "Auto Union Type E--The Stillborn 1.5-litre car: Why it (Almost) did Exist", at 8W.forix.com

 

 

Source: http://wikicars.org/fr/Auto_Union

Edited May 5, 2009 by dpan_a3